“İş hayatında romantik ol.” Tuhaf gelebilir ama bu söz Apple, Amazon gibi büyük şirketlere danışmanlık veren Tim Leberecht’e ait. Israrla her röportajında ya da konuşmasında “Hayatımızda romantizme daha fazla yer olsaydı dünyanın daha iyi bir yer olacağına eminim” diyor. Olaya bir açıklık da getiriyor, “Ofiste aşk yaşayın demiyorum, romantik olun diyorum.”

Sürekli seni takip edip ne yapmanı veya ne yapmamanı söyleyen uygulamalar, her şeyin sayılara dökülebildiğini ve ölçülebildiğini gösterdi. Verimlilik getirdiğine şüphe yok ama işin bir de diğer yönü var. Sadece ölçebildiğimiz şeylere değer verdiğimizi savunan Leberecht, “En temel meselemiz profesyonel hayatın duygu boyutunu ıskalamak” diyor.

Bir dönem “profesyonellik kusursuzluktur” deyişiyle ortaya çıkan pazarlama guruları, bugün çoğu çalışanların kendi kimliklerinden uzaklaşıp dayatılmış ‘başarılı insan’ modeline benzemesine sebep oldu. Yani duygusal olan çalışanın zayıf olduğuna inandırdılar. Ancak bu, özellikle genç kuşağın çalışırken motive olmasını zorlaştırıyor.

2013 Gallup verilerine göre 140 ülkede çalışanların yalnızca yüzde 13’ü istek ve heyecanla çalıştığını söylüyor. Ankete katılanların yüzde 63’ü motivasyonsuz olduğunu söylerken, yüzde 24’ü ise mutsuzum cevabını veriyor. Bu kronik soruna Leberecht, “çare romantizm” diyor ve devam ediyor, “Romantik çalışanlar, tecrübelere merakla yaklaşıyor, heyecanlarını iş arkadaşlarına bulaştırıyor, sorumluluk almaktan çekinmiyor.”

18’inci yüzyıldan bugüne filmlerdeki yüzeysel haline dönen romantizm değil. Yaratıcı fikirlere koşarken sonucunu kimi zaman düşünmene fırsat vermeyen, mantığını düşlerle tavlayan romantizm bu. Sıradanlığın karşısında, yaratıcılıkla rengarenk çiçekler açan türden.

Fakat araştırmalar, çalışanların işe başladıktan ortalama 6 ay sonra romantizmi yani heveslerini yitirdiğini gösteriyor. Aşkın ömrü de bu kadar kısa olmamalı... Bu araştırmalara kulak veren firmalardan bir kısmı mutluluk müdürü pozisyonu açarak, çalışanların heveslerini canlı tutmanın yollarını arayan ekipler oluşturuyor.

Peki sen yeterince romantik misin? Yoksa içindeki iş aşkı tükendi mi? Cevabın evetse, Tim Leberecht’e kulak ver.

• Hayallerinin peşinden git. Hırsın değil, hayallerin seni o yola taşıyacak.
• İş yerinde tanışmadığın ya da hiç konuşmadığın birileri varsa mutlaka iletişim kur. İşin bir diğer amacı sosyalleşerek ortak değer yaratmak.
• Deneyimlerini başkalarıyla paylaşmaktan çekinme.
• Elbette kontrollü olmalısın ama fazlası zarar. Sürekli tutarlı olmaya çalışırken daha çok hataya gidecek ve duygularından kopacaksın.
• Gerçekleştir! Bir şeyin olmasını istiyorsan uygun şartları bekleme, sen kendine şartlar yaratmak için ilk adımı at.
• Biraz da romantizmin hüzünlü yanı... Arada bir başarısızlıklarını hatırla, insanlara anlatmaktan da çekinme. Yeni sorunların üstesinden gelmene çok yardımcı olacak.
• Her şeyi ölçmeye çalışma. Kaç saat çalıştığını, kaç sayfa sunum hazırladığını ya da kaç saat fikir aradığını düşünerek kendini dibe çekme. İşlerin bittiğinde, ortaya güzel bir şey çıktığında bu sayıların önemi olmadığını göreceksin.